ถึงคุณ...คนที่รู้จักฉัน
posted on 18 Dec 2011 09:42 by prajunjaw
- วันนี้เป็น วันเกิด ของฉัน ล่ะ ยี่สิบเก้าปีแห่งความโดดเดี่ยว หลายคนเคยบอกฉันว่าคนเรา เกิดมา คนเดียว ตายคนเดียว แต่ยังไง ซะ ฉันก็อยากจะมี คน ร่วมที่จะแก่ตายไปด้วยกัน -
- ฉันไม่ได้อยากที่จะมีแฟนหรือสามี นั่นคือความจริงที่ว่า จริงๆแล้วฉันไม่คิดที่อยากจะมีครอบครัว ฉันเป็นพวกกลัวการผูกมัดและ ทนไม่ได้กับความรู้สึกหึงหวง ระแวง ( มันเป็นประสบการณ์ทางความรู้สึกที่ไม่ค่อยจะดีนัก ฉันเกลียดความรู้สึกประเภทนี้ ) แต่ฉันปฎิเสธไม่ได้ว่า สิ่งที่เราต้องการ ( ขอเหมารวมว่าเรานะ ;D ) ฉันคิดว่าพวกเราต้องการ คนที่จะคอยเป็นห่วงเป็นใย และสิ่งที่สำคัญคือ พวกเรากลัวเกลียดคำว่าตัวคนเดียว สิ่งที่สำคัญก็คือ --->> เราต้องการคนที่จะใช้ชีวิตเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิตต่างหากล่ะ
- เหตุผลว่าทำไมคนเราต่างต้องมีคู่เพราะเราไม่สามารถจะเข้มแข็ง ทำทุกอย่างตัดสินใจทุกอย่างเองได้ตลอดเวลา
-
- วันนี้ทำให้ฉันอ่อนไหวทางความรู้สึกเอามาก มาก ไม่รู้สิน่ะว่า ทำไม บางความรู้สึก มันกระตุ้นให้เราคิดอะไรได้หลายอย่าง จนทำให้เขียนได้ยาวตะพึดตะพือ อย่างนี้ไง อย่างน้อย ก็มีบางคนทำให้ฉันน้อยใจ น้องชายของฉัน มันทำให้ฉันคิดว่า มันคงจะไม่อยากที่จะดูแลฉันยามที่ฉันแก่ชรา โดยที่ในอนาคต ที่ฉันไม่มีครอบครัวเป็นของตัวเอง ใช่ เราไม่ควรคาดหวังเพราะยังไงน้องชายของฉันมันจะต้องมีครอบครัวและต้องดูแลครอบครัวของมัน ฉันจะไปเกาะติดมันแจให้มันดูแลตลอดไปคงไม่ได้ (ฉันเข้าใจ แต่มันอดน้อยใจไม่ได้นี่สิ )
- เวลาที่ฉันร้องไห้ โปรดแกล้งทำเป็นไม่รู้จะได้ไหม และอย่าถามฉันว่า ร้องไห้ทำไม หรือ คุณจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น ว่าฉันร้องไห้ก็ได้ ได้โปรดละ ฉันขอร้อง -
- พอแค่นี้ก่อนนะฉันคิดไรไม่ออกแล้ว -
- อ้อ อีกข้อนึง ขอบคุณสำหรับคำอวยพรของเพื่อนทุกคนที่ฉันรู้จักและรู้จักฉัน บางครั้งฉันคิดว่า คงไม่มีใครจำฉันได้หรอก เพราะฉันมักจะรู้สึกเสมอว่าฉันไม่ได้สำคัญอะไร ทุกคนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป บางทีเรามักจะจำและลืม ใครหลายคนไปจากชีวิต และ เราก็อาจจะเป็นคนที่ถูกลืมไปจากความทรงจำของใครคนหลายๆคนไปบ้าง แต่ฉันขอบคุณและรู้สึกดีมาก มาก ที่ พวกคุณทุกคนจำฉันได้
- วันเกิด เป็นวัน ที่ทำให้เรา รู้ว่า มีใคร ที่ ยังจำเราได้บ้าง แสดงความรู้สึกและอวยพร เพื่อนของคุณเถอะ วันนี้ฉันเพิ่งเข้าใจ ความหมายของการอวยพรวันเกิด ฉัน ขอโทษ เพื่อนหลายๆคนที่ หลายครั้ง ที่ฉันจำวันเกิดของพวกคุณได้น่ะ ( เพราะฉันมักคิดเสมอว่ามันก็เหมือนกันทุกๆวัน เราทำสิ่งดีๆให้กับใครหลายๆคน รู้สึกดีได้ทุกวัน แล้วแต่ว่า ใครจะเป็นผู้โชคดีได้รับสิ่งนั้นจากเรา ในวันนั้น ) ฉันก็ไม่ได้ ส่งเมสเสจ หรือ โทรไปอวยพร แม้แต่แปะโน๊ตไว้ ในหน้าวอลล์FB คงจะมีใครแอบน้อยใจฉันบ้างสิน่ะ ;P ฉันขอโทษ ต่อจากนี้ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว -
- เราเรียนรู้ทุกอย่างจากการระทำของเราเองและการกระทำของคนอื่นๆรอบตัวเรา -
- ขอบคุณ สิ่งที่สวยงามและความรู้สึกที่งดงามอย่าง นี้ -